Krąg wsparcia
Temat: Odporność psychiczna
Intensywność emocjonalna: NISKA
Format: Ćwiczenie wspierające
Źródło / Autor: Adaptacja: Valeriia Tkachenko (NGO STAN, Ukraina)
Temat
Odporność psychiczna
Powiązane również z
Dobrostan emocjonalny, wsparcie rówieśnicze, spójność grupy
Cel (obszar uczenia się)
Pomóc uczestnikom odbudować wewnętrzne zasoby oraz wzmocnić poczucie wzajemnej troski i zaufania poprzez bezpieczną, refleksyjną i wspierającą wymianę.
Grupa docelowa
Młodzież (16-25 lat) / młodzi dorośli (18-35 lat)
Liczebność grupy
6-20 osób
Czas trwania
30-40 minut
Potrzebne materiały
Małe kartki papieru (po kilka dla każdej osoby)
Długopisy lub flamastry
Pojemnik (kapelusz, pudełko lub torba)
Krzesła ustawione w kręgu
Opcjonalnie: spokojna muzyka w tle (wyłącznie za zgodą grupy)
Instrukcja krok po kroku:
1. Wprowadzenie i zasady bezpieczeństwa (10 minut)
Ustaw krzesła w kręgu. Wyjaśnij, że ćwiczenie koncentruje się na łagodnym wsparciu i dodawaniu otuchy.
Wyjaśnij, że:
udział jest dobrowolny
nikt nie musi dzielić się osobistymi ani wrażliwymi historiami
wiadomości powinny być wspierające, neutralne i pełne szacunku
Zapytaj grupę, czy spokojna muzyka w tle będzie dla niej komfortowa; włącz ją tylko wtedy, gdy wszyscy wyrażą zgodę.
2. Pisanie wspierających wiadomości (10-15 minut)
Rozdaj każdej osobie po kilka małych kartek papieru (najlepiej po jednej dla każdego uczestnika).
Zaproś uczestników do napisania krótkich, życzliwych wiadomości, które mogłyby wesprzeć kogoś w trudnym momencie. Wiadomości powinny mieć ogólny charakter i nie zawierać poleceń ani rad.
Przykłady:
„Masz prawo odpocząć.”
„Weź oddech - to, co udało Ci się zrobić, wystarczy.”
„Małe kroki mają znaczenie.”
„Nie musisz mierzyć się z tym w pojedynkę.”
Przeznacz około jednej minuty na napisanie każdej wiadomości.
Uczestnicy mogą zrezygnować z pisania; sama obserwacja również jest dopuszczalną formą udziału.
3. Wymiana wsparcia (10 minut)
Wybierz jedną z poniższych opcji, zależnie od poziomu komfortu grupy:
Jeśli wszyscy napisali wiadomości:
Każda osoba zachowuje jedną wiadomość, a pozostałe kartki przekazuje osobie siedzącej po prawej stronie. Po otrzymaniu kolejnego zestawu każdy wybiera jedną kartkę i przekazuje resztę dalej, aż wszyscy zgromadzą po kilka wiadomości.Jeśli niektórzy uczestnicy nie napisali wiadomości:
Zbierz wszystkie kartki we wspólnym pojemniku. Przekazuj go po kręgu; każda osoba losuje po jednej kartce, aż wszyscy otrzymają taką samą liczbę wiadomości.
Odczytywanie wiadomości na głos jest opcjonalne; służą one przede wszystkim osobistej refleksji.
4. Refleksja na zakończenie i ugruntowanie (5-10 minut)
Zaproś uczestników, aby w ciszy przeczytali otrzymane wiadomości i wybrali tę, która w danym momencie najbardziej do nich przemawia.
Opcjonalne pytania do refleksji:
„Jakie to było doświadczenie - dawać wsparcie?”
„Jakie to było doświadczenie - otrzymywać wsparcie?”
Zakończ krótkim ćwiczeniem ugruntowującym, na przykład kilkoma głębokimi oddechami lub uważnym wypiciem łyka wody.
Oczekiwane rezultaty (dla uczestników):
Większe poczucie zaufania i spójności grupy
Zmniejszenie napięcia emocjonalnego
Wzmocnienie samoświadomości i odporności psychicznej
Lepsza umiejętność udzielania i przyjmowania wsparcia bez oceniania
Wskazówki dotyczące pracy z uwzględnieniem doświadczenia traumy:
Udział i dzielenie się są zawsze dobrowolne
Unikaj opowiadania osobistych historii oraz ich interpretowania
Pozwól na przerwy i ciszę, jeśli pojawią się silne emocje
Dostosowanie (kontekst / międzykulturowość / wiek):
Dorośli: dostosuj treść wiadomości do równowagi między pracą a życiem prywatnym lub do obowiązków opiekuńczych
Online: wykorzystaj Padlet, Jamboard lub Formularze Google do anonimowego przekazywania wiadomości
Grupy szczególnie wrażliwe: uczestnicy mogą pisać wiadomości wyłącznie dla siebie albo tylko obserwować
Zalecenia dla osób prowadzących:
Zachowuj spokojną obecność i szanuj ciszę
Nie analizuj ani nie komentuj wiadomości uczestników
Monitoruj bezpieczeństwo emocjonalne i w razie potrzeby zrób przerwę
Zawsze kończ ćwiczeniem ugruntowującym lub skupieniem uwagi na odczuciach z ciała