Niniejszy zestaw narzędzi został opracowany z myślą o wspieraniu pracy z młodzieżą, dialogu i uczenia się w społeczności w kontekstach kształtowanych przez wojnę, przymusowe przesiedlenia, polaryzację i przemiany społeczne. Łączy metody uwzględniające doświadczenie traumy, partycypacyjne i twórcze, które pomagają młodym ludziom zastanawiać się nad własnymi doświadczeniami, odbudowywać zaufanie, wzmacniać odporność psychiczną oraz zgłębiać takie wartości jak godność, włączenie społeczne, pokój i sprawczość.

Zestaw został opracowany dla osób prowadzących pracę z młodymi ludźmi, na których bezpośrednio lub pośrednio wpływają konflikt, migracja i przemiany społeczne - w tym dla młodzieży z doświadczeniem przesiedlenia, członków społeczności przyjmujących, aktywistów, wolontariuszy i młodych liderów. Zamiast koncentrować się na przekazywaniu wiedzy lub debacie, zestaw stawia na uczenie się oparte na doświadczeniu, refleksję z wykorzystaniem doświadczenia ciała oraz procesy relacyjne, które pozwalają uczestnikom angażować się we własnym tempie i z wybraną przez siebie głębokością.

Metody te są celowo łączone, aby odpowiadać na złożone realia, z którymi mierzą się młodzi ludzie w sytuacjach pokryzysowych i związanych z przesiedleniem, gdzie bezpieczeństwo emocjonalne, tożsamość i zaufanie są równie ważne jak umiejętności czy informacje.

Niniejszy zestaw narzędzi nie jest scenariuszem, którego należy sztywno przestrzegać. To żywy zasób, który można dostosowywać do różnych kontekstów kulturowych, językowych i społecznych. Osoby prowadzące zachęca się do wybierania, łączenia i odpowiedniego rozplanowania działań zgodnie z potrzebami grupy, własnymi kompetencjami oraz wrażliwością poruszanego tematu.

Ostatecznym celem zestawu jest wspieranie młodych ludzi w ponownym nawiązywaniu kontaktu z samymi sobą i z innymi - nie poprzez wyjaśnianie ich doświadczeń za nich, lecz przez tworzenie warunków, w których słuchanie, ekspresja i poczucie wspólnego człowieczeństwa mogą bezpiecznie się ujawniać.