Glosariusz
Niniejszy glosariusz wyjaśnia kluczowe pojęcia używane w całym zestawie narzędzi. Definicje opracowano z myślą o osobach pracujących z młodzieżą oraz osobach prowadzących zajęcia w kontekstach wymagających szczególnej wrażliwości. Hasła mają wspierać wspólne rozumienie pojęć i spójne stosowanie metodologii w różnych środowiskach.
Facylitacja uwzględniająca traumę | Sposób prowadzenia zajęć, który stawia na pierwszym miejscu bezpieczeństwo, możliwość wyboru i świadomą zgodę oraz nie wywiera presji na dzielenie się osobistymi historiami. |
Retraumatyzacja | Sytuacja, w której dane działanie nieumyślnie ponownie wywołuje przytłaczający stres emocjonalny związany z wcześniejszymi doświadczeniami. |
Osoby wewnętrznie przesiedlone, przesiedlenie wewnętrzne | Osoby zmuszone do opuszczenia swoich domów z powodu konfliktu, przemocy, prześladowań lub katastrof, które - w odróżnieniu od uchodźców - pozostają na terytorium własnego kraju. |
Dialog pokonfliktowy | Kluczowy proces budowania pokoju, którego celem jest pojednanie, odbudowa zaufania i przejście od przemocy do trwałego pokoju. Obejmuje inkluzywny dialog z udziałem wielu zainteresowanych stron - od oddolnych inicjatyw społeczności lokalnych po negocjacje na szczeblu krajowym - służący rozwiązaniu istniejących krzywd i sporów, wzmacnianiu spójności społecznej oraz zapobieganiu ponownemu wybuchowi przemocy. |
Kontenerowanie emocji | Utrzymywanie emocji w bezpiecznych granicach dzięki odpowiedniej strukturze i facylitacji, aby grupa mogła je przetwarzać bez poczucia przeciążenia. |
Spójność społeczna | Siła relacji i poczucie solidarności między członkami społeczności, często określane jako „spoiwo” łączące społeczeństwo. Charakteryzuje się wysokim poziomem zaufania, wspólnym poczuciem przynależności i aktywnym uczestnictwem, a jej celem jest budowanie społeczeństwa włączającego, zapewniającego równe szanse. |
Bezpieczna przestrzeń | Miejsce lub środowisko, w którym osoba albo określona grupa osób może mieć pewność, że nie będzie narażona na dyskryminację, krytykę, nękanie ani inną krzywdę emocjonalną lub fizyczną. |
Ćwiczenia ugruntowujące | Techniki pomagające szybko odwrócić uwagę od bólu emocjonalnego, lęku lub paniki poprzez skupienie się na chwili obecnej i doznaniach fizycznych. |
Refleksja | Zaplanowany i ukierunkowany czas przeznaczony na przyjrzenie się doświadczeniom, analizę działań oraz omówienie wniosków, aby przekształcić doświadczenie w wiedzę i lepsze rozumienie. |
Omówienie podsumowujące (debriefing) | Ustrukturyzowana sesja po zakończeniu wydarzenia, służąca ocenie skuteczności warsztatu, analizie zdobytej wiedzy oraz określeniu możliwych usprawnień. Koncentruje się na praktycznych wnioskach - co zadziałało, co nie zadziałało i jakie są najważniejsze obserwacje - zamiast na przypisywaniu winy. Zwykle odbywa się w ciągu 48-72 godzin, gdy szczegóły są jeszcze świeże. |
Techniki samoregulacji | Świadomie stosowane strategie służące zarządzaniu emocjami, myślami i zachowaniem w dążeniu do długoterminowych celów lub w celu dostosowania się do zmieniających się okoliczności. Pomagają kontrolować impulsywne reakcje, ograniczać stres i utrzymywać koncentrację, wspierając odporność psychiczną oraz podejmowanie lepszych decyzji. |
Uczenie się przez doświadczenie | Uczenie się, którego punktem wyjścia są działania i doświadczenia uczestników, a nie wykład ani z góry określone „prawidłowe odpowiedzi”. |
Metodologie partycypacyjne | Podejścia, w których uczestnicy aktywnie współtworzą proces i własne uczenie się, zamiast jedynie odbierać przekazywane treści. |
Udział niewerbalny | Pełnoprawne uczestnictwo poprzez ciszę, obserwację, gest lub ekspresję twórczą, bez konieczności wypowiadania się. |
Karty Dixit, karty skojarzeniowe | Zestaw dużych kart bez tekstu, przedstawiających surrealistyczne, fantazyjne i bogate w szczegóły ilustracje. Mogą pełnić funkcję narzędzi metaforycznych, skojarzeniowych lub projekcyjnych, ponieważ ich oniryczne i niejednoznaczne obrazy pozwalają przypisywać im różne znaczenia i emocje. |
Odgrywanie ról | Interaktywna metoda, w której uczestnicy odgrywają realistyczne sytuacje, aby w bezpiecznym środowisku ćwiczyć komunikację, negocjacje i rozwiązywanie problemów. Polega na przyjmowaniu określonych ról w celu poznania różnych perspektyw i jest często wykorzystywana w rozwoju zawodowym, treningu empatii oraz symulowaniu trudnych sytuacji z życia codziennego. |
Wychodzenie z roli | Proces świadomego opuszczenia postaci, roli lub intensywnego stanu emocjonalnego i powrotu do własnej tożsamości. |