Łagodny ruch i uważna obecność
Temat: Odporność psychiczna
Intensywność emocjonalna: NISKA
Format: Ćwiczenie wspierające
Źródło / Autor: Opracowano na podstawie praktyk facylitacji grupowej wykorzystujących ruch (w tym modelu Südwind)
Temat
Odporność psychiczna
Powiązane również z
zdrowie psychiczne, edukacja międzykulturowa
Cel (obszar uczenia się)
Wspieranie uczestników w łagodnym nawiązywaniu kontaktu z własnym ciałem, wspólną przestrzenią i innymi osobami poprzez niewymagające aktywności ruchowe, które wzmacniają uważną obecność, poczucie bezpieczeństwa i komunikację niewerbalną.
Grupa docelowa
Młodzież (14-18 lat) / młodzi dorośli (18-35 lat)
Liczebność grupy
6-20 osób
Czas trwania
20-40 minut (elastycznie, modułowo)
Potrzebne materiały
Przestronne pomieszczenie; krzesła ustawione w kręgu (opcjonalnie)
Instrukcja krok po kroku:
Krąg imion i ruchów (5-10 min)
Uczestnicy stoją w kręgu. Każda osoba wypowiada swoje imię, wykonując jednocześnie prosty ruch lub przyjmując pozę. Następna osoba powtarza wcześniejsze imiona i ruchy, a następnie dodaje własne. (Zachęcaj do prostoty; nie oczekuje się żadnego „występu”.)Grupowe lustro (5-10 min)
Jedna osoba wykonuje powolne, proste ruchy, a pozostałe je naśladują. Po krótkim czasie następuje zmiana osoby prowadzącej. Należy skupić się na uważności, synchronizacji i niewerbalnym kontakcie.Żywa rzeźba (opcjonalnie, 10-15 min)
W małych grupach (3-4 osoby) uczestnicy tworzą nieruchomą „żywą rzeźbę” wokół szerokiego tematu (np. przynależność, włączenie, wsparcie). Bez wcześniejszej dyskusji uczestnicy dołączają kolejno, dodając to, czego ich zdaniem brakuje. Po obejrzeniu rzeźby zaproś do krótkiej rozmowy o tym, co zostało dostrzeżone i jakie były intencje uczestników.
Oczekiwane rezultaty (dla uczestników):
– Większe poczucie uważnej obecności i świadomość ciała
– Łagodne budowanie więzi w grupie bez presji zabierania głosu
– Doświadczenie włączenia poprzez ekspresję niewerbalną
Wskazówki dotyczące pracy z uwzględnieniem doświadczenia traumy:
– Udział jest dobrowolny; uczestnicy mogą pozostać obserwatorami zamiast aktywnie dołączać
– Należy unikać kontaktu fizycznego, jeśli nie został on wyraźnie uzgodniony
– Należy podkreślać znaczenie zwolnienia tempa, możliwości wyboru i samoregulacji
Dostosowanie (kontekst / międzykulturowość / wiek):
Ćwiczenie jest odpowiednie dla nowo utworzonych grup i środowisk międzykulturowych.
W przypadku młodszych uczestników ruchy powinny być krótkie i mieć formę zabawy.
W przypadku dorosłych można, w razie potrzeby, nieco wydłużyć część refleksyjną.
Zalecenia dla osób prowadzących:
Prowadź ćwiczenie ze spokojem i prostotą. Unikaj szybkiego tempa i elementów rywalizacji. Wyraźnie zaznacz, że nie istnieje jeden „właściwy” sposób poruszania się.