Narysuj swoją wewnętrzną przestrzeń do pracy „Mój wewnętrzny świat, w którym odnajduję spokój”
Temat: Szkoła i praca
Intensywność emocjonalna: NISKA
Format: Ćwiczenie wspierające
Źródło / Autor: Autorzy zestawu narzędzi
Zaadaptowano na podstawie psychospołecznych praktyk artystycznych i narracyjnych wspierających odporność psychiczną
Temat
Szkoła i praca
Powiązane również z
Koncentracja, motywacja, regulacja emocjonalna, stres związany z egzaminami i pracą, poczucie własnej skuteczności
Cel (obszar uczenia się)
Pomóc uczestnikom zwizualizować wewnętrzną „przestrzeń do pracy”, która wspiera koncentrację, pewność siebie i spokój w środowisku szkolnym, zawodowym lub edukacyjnym, wzmacniając ich zdolność do samoregulacji pod presją.
Grupa docelowa
Młodzież (14-18 lat) / młodzi dorośli (18-35 lat)
Liczebność grupy
6-25 osób (ćwiczenie można dostosować do pracy indywidualnej)
Czas trwania
45-75 minut (elastycznie)
Potrzebne materiały
Papier w formacie A4 lub A3
Flamastry, kredki ołówkowe, kredki świecowe
Opcjonalnie: materiały do kolażu
Opcjonalnie: neutralna muzyka w tle (za zgodą grupy)
Instrukcja krok po kroku:
1. Wprowadzenie do ćwiczenia (10-15 min)
Wprowadzenie osoby prowadzącej:
„Nawet gdy znajdujemy się w hałaśliwej szkole, stresującej pracy lub nieznanym środowisku nauki, możemy wyobrazić sobie wewnętrzne miejsce, w którym czujemy się skupieni, spokojni i kompetentni. Dziś stworzymy obraz tej wewnętrznej przestrzeni do pracy - miejsca, do którego można wrócić myślami, gdy sytuacja staje się przytłaczająca.” Opcjonalne pytania do refleksji (odpowiedzi nie są wymagane):
Kiedy najłatwiej Ci się skupić lub poczuć pewnie?
Jakie otoczenie pomaga Ci się skoncentrować?
Co pomogłoby Ci poczuć odrobinę więcej spokoju podczas egzaminów, rozmów kwalifikacyjnych lub dni pracy?
2. Aktywność twórcza - „Moja wewnętrzna przestrzeń do pracy” (25-30 min)
Instrukcja dla uczestników:
„Narysuj lub stwórz obraz swojej wewnętrznej przestrzeni do pracy.
Może to być miejsce rzeczywiste lub wyobrażone.
Może przypominać pokój, miejsce w naturze albo przestrzeń symboliczną (na przykład latarnię morską, bibliotekę, pracownię lub górę).
Nie ma jednego właściwego sposobu - ta przestrzeń jest tylko dla Ciebie.”
Wskazówki:
Mile widziane są zarówno rysunki abstrakcyjne, jak i realistyczne
Skup się na tym, jak chcesz się czuć, a nie na tym, jak przestrzeń wygląda
Można pracować w ciszy
3. Opcjonalna refleksja pisemna (5-10 min)
Zaproś uczestników do zapisania:
Wymień 3 elementy swojej wewnętrznej przestrzeni do pracy, które pomagają Ci zachować skupienie lub nadzieję
Co daje Ci ta przestrzeń, gdy nauka lub praca stają się trudne?
4. Dzielenie się i nadawanie znaczenia (10-20 min)
Dzielenie się jest dobrowolne i może odbywać się:
w parach
w małych grupach
albo nie odbywać się wcale
Pytania dla osoby prowadzącej:
Jakie elementy znalazły się w Twojej wewnętrznej przestrzeni do pracy?
W jaki sposób ta przestrzeń Cię wspiera?
Kiedy możesz „odwiedzać” tę przestrzeń w codziennym życiu (przed sprawdzianem, rozmową kwalifikacyjną lub intensywnym dniem)?
5. Łagodne zakończenie (5 min)
Zakończenie z ugruntowaniem:
„Zamknij na chwilę oczy.
Wyobraź sobie, że wchodzisz do swojej wewnętrznej przestrzeni do pracy.
Zwróć uwagę, jak czuje się tam Twoje ciało.
Możesz wracać do tego miejsca zawsze, gdy potrzebujesz skupienia lub spokoju.”
Oczekiwane rezultaty (dla uczestników):
– Większe poczucie skupienia i wewnętrznej stabilności
– Większa pewność siebie w sytuacjach szkolnych lub zawodowych
– Indywidualne narzędzie mentalne wspierające regulację stresu
– Silniejsze połączenie między wewnętrznymi zasobami a codziennymi wyzwaniami
Wskazówki dotyczące pracy z uwzględnieniem doświadczenia traumy:
– Unikaj presji związanej z osiągnięciami („dobra” lub „produktywna” przestrzeń)
– Rysunki nie powinny być interpretowane przez inne osoby
– Podkreślaj możliwość wyboru, spokojne tempo i bezpieczeństwo
– Włączaj muzykę tylko wtedy, gdy wspiera grupę
Dostosowanie (kontekst / międzykulturowość / wiek):
– Odpowiednie dla osób o ograniczonej znajomości języka
– Ćwiczenie można skrócić na potrzeby zajęć szkolnych
– Może być wykonywane indywidualnie jako ćwiczenie ugruntowujące
– Młodszym uczestnikom mogą pomóc przykładowe obrazy lub podpowiedzi
Zalecenia dla osób prowadzących:
– Unikaj pytań „dlaczego”; stosuj pytania „jak / co to daje”
– Normalizuj trudność w wyobrażeniu sobie przestrzeni - wystarczy symbol
– Delikatnie odnoś ćwiczenie do praktycznego zastosowania („przed egzaminem”, „podczas rozmowy kwalifikacyjnej”)
– Podkreślaj, że jest to miejsce mentalne, a nie fantastyczna ucieczka