1. Krąg otwierający i wprowadzenie (20 min)

Osoba prowadząca wyjaśnia cel warsztatu:

„Nie jesteśmy tutaj po to, aby porównywać cierpienie ani oceniać, kto miał trudniej.
Jesteśmy tutaj, aby zrozumieć, w jaki sposób spotykają się różne doświadczenia, kultury i historie - oraz jak możemy dziś wzajemnie się wspierać.”

Najważniejsze zasady:

• udział jest dobrowolny

• nikt nie musi dzielić się osobistymi doświadczeniami traumatycznymi

• mówimy z perspektywy „ja”

• unikamy stereotypów i uogólnień

Krótka runda otwierająca: imię + jedna wartość, która jest dziś dla mnie ważna.

2. Tworzenie zróżnicowanych grup (5 min)

Uczestnicy zostają celowo podzieleni na zróżnicowane grupy
(pod względem kultury, języka, płci i doświadczeń).

Każda grupa wybiera osoby pełniące proste role:

• osoba pilnująca czasu

• osoba sporządzająca notatki

• osoba dbająca o dobrostan grupy (obserwuje dynamikę grupy) - w razie konfliktu należy odwołać się do sekcji „Bezpieczna przestrzeń”

3. Wspólna oś czasu (główna część): życie, kultura, przemieszczanie się (30 min)

Każda grupa tworzy na dużym arkuszu papieru wspólną oś czasu. Uczestnicy dodają po jednym elemencie, wybierając spośród następujących propozycji:

• tradycja kulturowa lub wartość

• moment zmiany lub przejścia

• miejsce, które miało wpływ na daną osobę

• moment straty, troski lub odporności psychicznej (bez konieczności podawania szczegółów)

Zasady:

• jeden element do każdej propozycji

• wyłącznie krótkie wyjaśnienia

• bez wypytywania ani poprawiania innych osób

• słuchanie jest ważniejsze niż dyskusja

Refleksja w grupach:

• Co jest wspólne w naszych historiach?

• Co się różni, ale jest równie ważne?

• Jakie wartości powtarzają się najczęściej?

4. Spacer po galerii i rozpoznawanie wzorców (15 min)

Grupy przemieszczają się po sali i oglądają osie czasu przygotowane przez pozostałych uczestników.

Uczestnicy przyklejają karteczki z napisami:

• „To ze mną rezonuje”

• „Dzięki temu dowiedziałem się / dowiedziałam się czegoś nowego”

Na tym etapie nie prowadzimy dyskusji -jedynie obserwujemy.

5. Wspólne nadawanie znaczenia (15-30 min)

Osoba prowadząca moderuje refleksję całej grupy:

• Jakie wzorce dostrzegamy na osiach czasu?

• Gdzie ból i siła występują jednocześnie?

• Jakie wartości łączą nas mimo różnic?

Ta część zastępuje blok poświęcony „historiom sukcesu”.

6. Mapa mostów międzykulturowych (15 min)

Po powrocie do swoich grup uczestnicy odpowiadają na pytanie:

„Wiedząc to, czego dowiedzieliśmy się do tej pory - w jaki sposób osoby takie jak my mogą być dla siebie wspierającymi mostami?”

Następnie tworzą prostą mapę wizualną za pomocą karteczek samoprzylepnych, uwzględniając:

• działania

• postawy

• drobne praktyki troski

• drobne praktyki włączające

Dodajcie co najmniej jedną karteczkę do każdej kategorii.

7. Planowanie wspólnego działania (10 min)

Grupy proponują jedno realistyczne wspólne działanie, na przykład:

• międzykulturowy system partnerski

• krąg dialogu

• wspólne wydarzenie kulturalne

• kreatywna ściana społeczności

Nie ma presji, aby „ratować świat”.

8. Refleksja końcowa i wyjście z ćwiczenia (10 min)

Każda osoba kończy jedno ze zdań - ustnie lub pisemnie:

• „Jedna rzecz, którą zabieram ze sobą, to…”

• „Jedna wartość, którą chcę częściej praktykować, to…”

Jeśli potrzebne jest dodatkowe ugruntowanie, zaproś wszystkich do wstania i delikatnego potrząśnięcia dłońmi, ramionami i nogami, aby uwolnić pozostałe napięcie lub emocje. Zachęć uczestników, aby wykonali przy tym kilka głębokich oddechów i pozwolili sobie stopniowo zmniejszyć intensywność doświadczenia.