Skip to content

Zasada „nie szkodzić” i podejście uwzględniające traumę

Wszystkie działania zawarte w tym zestawie narzędzi opierają się na zasadzie „nie szkodzić” oraz podejściu uwzględniającym traumę. Oznacza to, że facylitacja uwzględnia następujące założenia:

wielu uczestników może mierzyć się z widocznymi lub niewidocznymi skutkami traumy

osoby prowadzące nie zawsze mogą wiedzieć, czego doświadczył dany uczestnik;

nawet działania podejmowane w dobrej wierze mogą wyrządzić krzywdę, jeżeli bezpieczeństwo emocjonalne nie jest aktywnie chronione.

Podejście uwzględniające traumę nie czyni z osób prowadzących terapeutów. Zapewnia natomiast, że procesy są projektowane i prowadzone w sposób ograniczający ryzyko retraumatyzacji, respektujący osobiste granice oraz wspierający regulację zamiast przeciążenia emocjonalnego.

W praktyce oznacza to, że:

  • uczestnicy nigdy nie są zmuszani do dzielenia się osobistymi ani bolesnymi doświadczeniami;

  • intensywność emocjonalna nie jest traktowana jako wyznacznik sukcesu;

  • osoby prowadzące przedkładają bezpieczne ramy, odpowiednie tempo i ugruntowanie nad „głębię”;

  • rezygnacja, zrobienie przerwy lub zmiana sposobu uczestnictwa są zawsze dopuszczalne.

W razie wątpliwości osoby prowadzące powinny wybierać rozwiązanie obarczone mniejszym ryzykiem. Rezygnacja z przeprowadzenia danego działania - lub jego dostosowanie - jest odpowiedzialną decyzją facylitacyjną.

This site uses cookies

In order to provide you with the best browsing experience we use cookies. If you disagree with this, you may withdraw your consent by changing the settings on your browser.